Strip Turnhout


Column Leen Huet: “Madam voor eens en altijd”

madampheip1

Madam Pheip

Mannekens tekenen voor de gazet. Wat een bezigheid. Moet je er tekentalent voor hebben? Niet altijd. Moet je er ijzersterke verhalen voor kunnen bedenken? Niet altijd. Maar gevoel voor humor, dat is onontbeerlijk. ‘De avonturen van Nero’ herlees ik af en toe als doeltreffend middel tegen duistere gedachten: die huiskamers, die wafels, de ruzies die weer bijgelegd worden, de homeopathische dosissen wijsheid (“Kom, kom, iedereen maakt zich al eens belachelijk in zijn leven”), de lichtvoetige en scherpe politieke satire (“Ik vertrouw die vent voor geen haar, hij lijkt teveel op Camille Huysmans”), ze bieden allemaal een rustgevend perspectief op de wereld.

Waar anders vind je een sympathieke franskiljon wiens taalfouten en bons mots allemaal even citeerbaar zijn? Je suis chemin, ‘t is ik mijn penske vul, avec mon flair habituel, deze vaste uitdrukkingen in haar repertoire dankt uw dienares, schrijfster dezes, uitsluitend aan Philemon Pheip, de essentie, of de Platonische Idee, van een liberale burgemeester in onze contreien, die tevens eigenaar van een suikerfabriek is. Naar de verhalen van Tom Poes grijp ik wanneer ik subliem Nederlands in vele registers wil lezen, in ‘De Avonturen van Nero’ weerklinkt de taal waarin ik me thuis voel als in een oude trui of kamerjas. Hoe ben ik in godsnaam ooit een Belg geworden? ‘De Avonturen van Nero’ waren een inburgeringscursus op zichzelf.

“Uw hoed is van een klassiek model, madam, over tien jaar zal men er nog even hard mee kunnen lachen als nu.” Lap. Een vrouw die zulke uitspraken doet, is een vrouw naar mijn hart, des te meer omdat ze die uitspraken nooit aan mijn adres richt. Madam Pheip heeft haar edele familienaam aan haar echtvriend gegeven, een unieke en navolgenswaardige situatie; hij noemt haar poeseke, chouke of Coco, het Internet leert me nu dat op haar paspoort ‘Katrien’ staat. Maar zou u haar met Katrien durven aanspreken? Madam blijft madam.

Marc Sleen. (Foto Bart Van der Moeren)

Marc Sleen. (Foto Bart Van der Moeren)

Ik houd van haar rode haar, haar strakke mantelpakjes, haar stevige, goed in toom gehouden figuur, haar kousen-met-naad en haar eeuwige naaldhakken. In tegenstelling tot haar vriendin madam Nero dartelt madam Pheip rond op mooie benen, in mijn ogen het bewijs dat haar schepper een boontje voor haar heeft. Madam Pheip doet haar intrede in ‘De hoed van Geeraard de Duivel’, als doortastende onbekende zoekt ze Nero op in het ziekenhuis en bezorgt ze hem een remedie tegen de duivel – “Rook pijpen jonge man, ik heb vroeger, toen ik jong was, ook last gehad van de duivel. Rook pijpen, ge zult zien!” Deze fantastische stripfiguur begint haar leven dus als een jaren-vijftigversie van Bruegels Dulle Griet.

Later, in de bloeitijd van het feminisme en de studentenopstanden, wordt ze presidente van de Dolle Dina’s, met de kanttekening: “Ik ben tenslotte ALTIJD een Dolle Dina geweest. Ik sta al 25 jaar in de krant als dusdanig. Ik heb mijn hele leven pijpen gerookt, ben altijd baas in eigen huis geweest, mijn man doet de vaat en mag het huis niet verlaten zonder mijn toestemming. Kortom, ik ben volledig geëmancipeerd. Ik heb gezegd. U mag applaudisseren.” Die laatste zin bewijst nog maar eens dat weinig zaken zo sexy en bevrijdend zijn als zelfvertrouwen. U dacht dat de fee Galaxa sexy was? Visueel heeft ze een en ander te bieden, maar ik heb haar nooit betrapt op een geestigheid. Madam Pheip rijgt de puntige commentaren en bizarre invallen op onnavolgbare wijze aan elkaar. “Hij ziet er zo opgewekt en stimulerend uit als het Staatsblad.” Observeer hoe ze matrozen ronselt, hoe ze een mishandelde man onder haar hoede neemt (“jij moet weer mens worden”): misschien maakt bij de eindafrekening haar kordate, warme moraal nog het meeste indruk.


Leen Huet is schrijfster. Haar roman ‘Eenoog’ verscheen recent bij uitgeverij Atlas. Voor Stripgids verzorgt ze de rubriek ‘Heldinnen’ , waarvan dit de vierde aflevering is. Verschijnt in Stripgids 16.

29 July 2009, 16:38 admin
Sluit

Stripgids Nummer 5!

Met een dik katern over leven en werk van Charel Cambré, strips uit Tsjechië, welzijn en de dekolonisatie van de strip. En nog véél meer.

180 pagina’s leesplezier, vanaf midden juni overal te verkrijgen.

Wil je het helemaal makkelijk maken? Neem dan een abonnement. Dan valt jouw exemplaar netjes in de bus en mis je geen enkel nummer.

Met een abonnement krijg je bovendien fijne verrassingen. Je leest het goed, verrassingen – meervoud.


Ontdek hier ons onweerstaanbare aanbod Naar de startpagina