Strip Turnhout


Heer der dolende zielen 4: Het beest (Vehlmann & Bonhomme)

Al voor de vierde keer beleeft de gesjeesde medicijnenstudent Jean-Baptiste Poulain een huiveringwekkend avontuur. Deze keer gaat hij op zoek naar een groot yeti-achtig monster dat een aantal Frans-Zwitserse grensdorpen terroriseert.

Het mooie aan deze reeks is dat Vehlmann uitermate veel aandacht besteedt aan de karaktertekening van het hoofdpersonage zodat deze serie veel meer is dan de zoveelste held-meets-griezel-reeks en je nooit het idee krijgt dat er iets ongeloofwaardigs gebeurt.

Bonhommes tekeningen hebben weinig franjes, maar zijn sublieme kadrering tilt het album nog een paar treden hoger. Hoewel het verhaal zich grotendeels afspeelt in de bergen, weten de auteurs een echte huis-clos-sfeer te creëren en is de spanning op elke pagina te snijden. Kortom:  een reeks die je met plezier een tweede én derde keer ter hand neemt. Vehlmann is trouwens goed op dreef, want ook de reeks ‘Alleen’ (met Gazzotti) is een echte topper. (MS)


Fabien Vehlmann & Matthieu Bonhomme
‘Heer der dolende zielen 4: Het beest’, Dargaud, 52 blz., €7.95.
****

16 October 2012, 16:37 admin

Avonturen, avonturen (Vonk)

Wij zijn al fans van Berend Vonk sinds hij nog gewoon zanger was bij de Nederlandse cultgroep De Sufgerukte Wallies, sinds hij platenhoezen tekende voor onterecht vergeten bands als Four One & Only’s en sinds hij zich outte als een groot bewonderaar van Dolly Parton. Altijd een goed teken, dat laatste. In de loop der jaren werkte hij vooral als illustrator en cartoonist, maar hij is ook steeds strips blijven maken, kortverhalen die in de meeste uiteenlopende tijdschriften verschenen. En zoals de muziek van De Sufgerukte Wallies een wat vreemde positie innam ergens halverwege tussen undergroundrock en het levenslied, is ook zijn tekenwerk moeilijk onder één etiket te vangen. Vonk is net zo goed een undergroundtekenaar als dat hij zich een artistieke kleinzoon van Willy Vandersteen mag noemen. De wat steriele term ‘eclectisch’ lijkt voor zijn eigenzinnige strips uitgevonden. Hulde aan Catullus, de uitgeverij van Jean-Marc Van Tol (of ‘Fokke & Sukke’-fame) om deze mooie bundeling van zijn strips op de markt te brengen. Met onder meer een fantastisch verhaal over een gerateerde ontmoeting met zijn grote idool, Dolly Parton zelve. (TH)


Berend J. Vonk
‘Avonturen, avonturen’, Catullus, 56 blz., €14,95.
***

16 October 2012, 16:29 admin

Prix Raymond Leblanc 2007 (Diversen)

De door de Fondation Raymond Leblanc in het leven geroepen prijs, genoemd naar de stichter van uitgeverij Le Lombard en het weekblad Kuifje, richt zich tot beginnende stripmakers. Een jury bestaande uit een reeks grote kanonnen (voor de eerste editie in 2007 bogen ondermeer Jean Van Hamme en Johan De Moor zich over de inzendingen) beoordeelt verhalen over een vooraf meegedeeld thema. De makers van het winnende verhaal gaan met 10.000 euro naar huis, de beste zes verhalen worden in een album verzameld.

Uiteraard is de kwaliteit van zo’n album helemaal afhankelijk van de kwaliteit van de inzendingen. Van drie van de hier gepresenteerde verhalen waren wij onder de indruk, de drie andere vallen in de categorie ‘niet onaardig’. Het winnende verhaal moet het vooral van het scenario hebben, andere zijn dan weer vooral grafisch erg geslaagd. De Prix Raymond Leblanc wordt jaarlijks uitgereikt en lijkt goed op weg om een belangrijk opstapje te worden in de wereld van het (Franstalige) beeldverhaal. Of kent u nog veel andere prijzen voor jong talent met zo’n prijzengeld en een publicatie bij Le Lombard er bovenop? (TH)


Diversen
‘Prix Raymond Leblanc 2007’, Le Lombard, 40 blz., €9,25. (Franstalig)
**

16 October 2012, 16:21 admin

Rode taiga 1 (Perriot & Malherbe)

Wat er in communistisch Rusland allemaal gebeurd is bij het begin van de twintigste eeuw zal waarschijnlijk nog heel wat vertelstof opleveren. Stilaan mag dan eindelijk die ongecensureerde bladzijde omgeslagen worden. In deze strip echter geen Romanovs, oktoberrevoluties of goelags als invalshoek maar wel een in ongenade gevallen arts die op de vlucht is voor  zijn voormalige medestanders. Zijn uitputtende tocht door het onherbergzame Siberië wordt sfeervol in beeld gebracht door Perriot die wel heel goed naar pakweg een Joann Sfar gekeken heeft en een vergelijkbare krasserige stijl hanteert.

Bij dergelijke verhalen word de actie nogal eens extra in de verf gezet ten nadele van de karakters, maar scenarist Malherbe besteedt gelukkig wel heel wat aandacht aan de psyche van de personages, zodat je als lezer echt wel meevoelt met hun eenzaamheid en hun twijfels. Jammer genoeg haalt een overvloed aan personages en moeilijke namen de rek wel eens uit het verhaal, omdat je regelmatig verplicht wordt om een passage te herlezen. Niettemin zijn we ontzettend benieuwd naar het afsluitende tweede deel. (MS)


Vincent Perriot & Arnaud Malherbe
‘Rode taïga 1’, Dupuis (Vrije Vlucht), 80 blz., €15.
***

16 October 2012, 16:35 admin

De Furox 2: Terra Nova (Spruyt)

Simon Spruyts reeks ‘De Furox’ doet het verhaal van de vlucht van de laatste draak uit Europa en zijn ontmoeting, vele eeuwen later, met Egon Spielspass, een Joodse deskundige in fabeldieren, die in de jaren ‘30 van de vorige eeuw eveneens zijn geluk in Amerika zoekt. Hij wordt echter achternagezeten door zijn collega Marsmann, een Nazi die met de hulp van een vampier en een legertje zombies de Furox wil inlijven in het leger van het Derde Rijk. Egon wil dat natuurlijk verhinderen.

Het is een thema dat ook al ruimschoots aan bod komt in Mike Mignola’s ‘Hellboy’. Maar waar Mignola volledig de horrortoer opgaat, houdt Spruyt de dingen eerder luchtig. Natuurlijk is het hele decor van een wereld die aan de rand van oorlog staat geen lichtzinnig gegeven, en zijn de confrontaties tussen de vele fantastische wezens die die wereld bevolken, zeer explosief en af en toe zelfs angstaanjagend. Toch zorgt Spruyt voor voldoende comic relief, niet in het minst met de hilarische gesprekken tussen de Furox en zijn vriend Terrence, een straatkat, of met de halsbrekende toeren die de Furox moet uithalen om niet ontdekt te worden.

Bovendien weet Spruyt, precies door naar evenwicht te streven, zijn verhaal een belangrijke thematische diepgang te geven. Al zijn het fabelwezens, zijn personages (de “goeden” tenminste), zijn nooit superwezens, maar juist zeer menselijk. Zo zijn ze het best geplaatst om belangrijke menselijke waarden als verdraagzaamheid en eerbied voor de ander daadwerkelijk uit te dragen, en wordt het boek toch nooit prekerig, of puur escapisme.

Grafisch wordt Spruyt bovendien steeds beter. Zijn tekeningen zijn speels en expressief tegelijk, en zijn kleuren volgen de sfeer van het verhaal. Hij is nergens de slaaf van zijn stijl, en varieert zijn lijnenspel zoals het verhaal het oplegt. Het resultaat zijn platen die gerust naast die van Duchazeau of Sfar kunnen liggen. Met Terra Nova heeft Spruyt zijn personages, hun achtergrond en motivatie grondig vastgelegd, en zo de basis gelegd voor wat wel eens een lang epos zou kunnen worden. De eerste twee delen van ‘De Furox’ vormen weliswaar een afgerond geheel, maar het zou jammer zijn als het daarbij bleef. (WL)


Simon Spruyt
‘De Furox 2: Terra Nova’, Bries, 46 blz., €14,50.
***

16 October 2012, 16:27 admin
Sluit

Stripgids Nummer 4!

Over het slijk der aarde, de winnaar van de Bronzen Adhemar, strips uit Quebec en een dik katern over Ephameron en Grafixx.

En nummer 4 is nog dikker dan nummer 3. Vanaf eind oktober overal te verkrijgen.

Wil je het helemaal makkelijk maken? Neem dan een abonnement. Dan valt jouw exemplaar netjes in de bus en mis je geen enkel nummer.

Met een abonnement krijg je bovendien fijne verrassingen. Je leest het goed, verrassingen – meervoud.


Ontdek hier ons onweerstaanbare aanbod Naar de startpagina