Strip Turnhout


Eerste keer (Sibylline)

Wie wel eens een stripwinkel binnenwandelt, weet ze ongetwijfeld staan. De meestal van zwarte covers voorziene albums die samen de afdeling ‘erotische strips’ vormen. Hij weet dan ongetwijfeld ook dat het naar erotiek lang zoeken is in de bijeengebrachte boeken. Meestal gaat het gewoon om onversneden porno. Getekende porno weliswaar, maar toch: porno.

‘Eerste keer’, een bundel kortverhalen, wil laten zien dat het toch kan: interessante strips maken over seks. De scenario’s van alle hier verzamelde verhalen zijn van de hand van Sybilline, in het dagelijks leven directiesecretaresse bij een Franse stripuitgever, als we goed zijn ingelicht. Voor elk verhaal ging ze scheep met een andere tekenaar. Vooral bij het grote publiek vrij onbekende namen, maar ook mensen als Cyril Pedrosa en Dave McKean zijn van de partij.

De kwaliteit gaat… euhm… op en neer. De verhaaltjes zijn meestal vrij onderhoudend, maar in hun uitwerking toch afhankelijk van wat de respectievelijke tekenaars er van bakken. (Uitgerekend Dave McKean is de grootste afknapper van het boek.) Wel erg leuk dat ook een paar vrouwelijke tekenaars meedoen, waardoor het geheel uiteindelijk toch vrij ver afstaat van wat traditioneel onder de vlag ‘erotische strip’ vaart. (MG)


Sibylline e.a., ‘Eerste keer’, Silvester, 112 blz., €19,95.
***

17 October 2012, 11:12 admin

Zwartkijken integraal (Franquin)

Franquin was zonder enige twijfel een van de meest getalenteerde Belgische striptekenaars aller tijden. Hij tilde reeksen als ‘Robbedoes en Kwabbernoot’ en ‘Guust Flater’ tot op grote hoogte, en maakte op hoge leeftijd voor het Franse humoristische tijdschrift Fluide Glacial de reeks ‘Zwartkijken’. Een reeks morbide gags en tekeningen, waarmee hij onder meer een depressie te lijf ging.

Veel zwarter dan ‘Zwartkijken’ worden ze niet gemaakt.  Zelfmoord, doodslag, brand, oorlog en allerhande soorten rampspoed, het wordt hier allemaal over het mensdom uitgestort. En er wordt uitbundig, met sadistisch genoegen mee gelachen. Een mens zou zich er over gaan verheugen dat de wereld naar de knoppen gaat. Ook het tekenwerk van Franquin maakt hier erg grote indruk. Enkel in zwart en wit toont ‘Zwartkijken’ een van de absolute grootmeesters van de strip op het toppunt van zijn kunnen. Een van de beste stripalbums aller tijden is hiermee eindelijk opnieuw in Nederlandse vertaling beschikbaar. (TH)


Franquin
‘Zwartkijken integraal’, Glad IJs/Casterman, 72 blz., €12.
*****

17 October 2012, 10:56 admin

Sigmund weet wel raad met kinderen (De Wit)

Het is ons ondertussen bekend, dat niets ontziende cynisme van psychiater Sigmund.  Onveranderlijk treedt hij zijn patiënten tegemoet met de harteloosheid die ze verdienen, de losers. Of het nu een depressieve moeder met onopvoedbare koters betreft, of een verliefde sukkel op de dool, of enig ander triest specimen van de menselijke soort, Sigmund weet ze allemaal op dezelfde onnavolgbare wijze verder de verdommenis in te trappen. Maar het moet gezegd: nauwelijks heeft zijn eigen derrière de barkruk geraakt, of de sexy dame naast hem serveert hem een koekje van eigen deeg.

Je zou denken dat er na zoveel jaren in de krant wat sleet moet komen op een gagstrip die zich toch in een behoorlijk smalle niche bevindt. Niet dus, of laten we streng zijn en zeggen: nauwelijks. Peter De Wit schiet dan ook met scherp in alle richtingen, in de eerste plaats op de psychiatrie zelf, maar verder op burkadames, school, ouders, kinderen enzovoort. ‘Ik ben niet tevreden over de seksuele opvoeding die ik heb gekregen’, zegt het gebrilde knulletje in de stoel . ‘Hoezo?’, vraagt Sigmund, niet geheel ongeïnteresseerd. ‘Ik werd er niet geil van’, zegt het mannetje. Mooi toch? (IV)


Peter De Wit
‘Sigmund weet wel raad met kinderen’, De Harmonie, 96 blz., €9,95.
***

17 October 2012, 10:51 admin

Het graf van de keizer (Van de Perre)

‘Het graf van de keizer’ van Gerolf Van de Perre speelt zich, net als zijn twee vorige boeken, in China af. En de toon is dezelfde: ingehouden kritiek op wat de gewone mens daar overkomt. Van de Perre heeft jaren in China gewoond en heeft het van dichtbij meegemaakt. De economische groei is er een meedogenloze ratrace, en het hogere doel heiligt voor de Chinese overheid de middelen. Jammer voor de boeren die hun land verliezen, jammer voor de stedelingen die op de verkeerde plaats hun stulpje hadden staan. Opkrassen, en snel ook of er vallen klappen. Het is allemaal niet nieuw, maar de schaal waarop het hier gebeurt is ongezien.

In ‘Het graf van de keizer’ zien we twee jongetjes bezig in zo’n steedse afbraakbuurt. In hun verbeelding maken ze van de schrijnende realiteit een spannende zoektocht naar een schat. Alleen kinderen kunnen te midden van zoveel treurnis met hun fantasie een wereld creëren waarin nog hoop is op wat warmte en geluk. En stripschilder Van de Perre is een van die duivelskunstenaars die erin slagen om van zoveel lelijkheid iets moois te maken. Hij werkt hoofdzakelijk met pasteltekeningen maar sleept ook foto’s aan, trekt documenten over alles heen, laat schetsen zien, en dat alles in een uiterst bestudeerde maar heel onregelmatige bladspiegel. Traag lezen en goed kijken, graag. (IV)


Gerolf Van de Perre
‘Het graf van de keizer’, Bries, 80 blz., €17,50.
****

17 October 2012, 11:10 admin

Sigmund: zeventiende sessie (De Wit)

Het is ons ondertussen bekend, dat niets ontziende cynisme van psychiater Sigmund.  Onveranderlijk treedt hij zijn patiënten tegemoet met de harteloosheid die ze verdienen, de losers. Of het nu een depressieve moeder met onopvoedbare koters betreft, of een verliefde sukkel op de dool, of enig ander triest specimen van de menselijke soort, Sigmund weet ze allemaal op dezelfde onnavolgbare wijze verder de verdommenis in te trappen. Maar het moet gezegd: nauwelijks heeft zijn eigen derrière de barkruk geraakt, of de sexy dame naast hem serveert hem een koekje van eigen deeg.

Je zou denken dat er na zoveel jaren in de krant wat sleet moet komen op een gagstrip die zich toch in een behoorlijk smalle niche bevindt. Niet dus, of laten we streng zijn en zeggen: nauwelijks. Peter De Wit schiet dan ook met scherp in alle richtingen, in de eerste plaats op de psychiatrie zelf, maar verder op burkadames, school, ouders, kinderen enzovoort. ‘Ik ben niet tevreden over de seksuele opvoeding die ik heb gekregen’, zegt het gebrilde knulletje in de stoel . ‘Hoezo?’, vraagt Sigmund, niet geheel ongeïnteresseerd. ‘Ik werd er niet geil van’, zegt het mannetje. Mooi toch? (IV)


Peter De Wit
‘Sigmund zeventiende sessie’, De Harmonie, 72 blz., €8,50.
***

17 October 2012, 10:52 admin
Sluit

Stripgids Nummer 5!

Met een dik katern over leven en werk van Charel Cambré, strips uit Tsjechië, welzijn en de dekolonisatie van de strip. En nog véél meer.

180 pagina’s leesplezier, vanaf midden juni overal te verkrijgen.

Wil je het helemaal makkelijk maken? Neem dan een abonnement. Dan valt jouw exemplaar netjes in de bus en mis je geen enkel nummer.

Met een abonnement krijg je bovendien fijne verrassingen. Je leest het goed, verrassingen – meervoud.


Ontdek hier ons onweerstaanbare aanbod Naar de startpagina