Strip Turnhout


Cecilia Valagussa debuteert met ‘P.I.G.S.’

In het voorjaar verscheen haar eerste graphic novel ‘Les errances du Vaurien’ in het Frans bij Obriart en dit najaar debuteert Cecilia Valagussa in het Nederlands met ‘P.I.G.S.’. “2016 is zonder twijfel een geluksjaar voor mij”, lacht de Italiaanse stripauteur. “Ik ben geboren in Lecco en behaalde mijn bachelor in de schone kunsten aan het NABA in Milaan. Rond dezelfde tijd werd ik ook lid van Collettivo F84, een gezelschap van zes kunstenaars dat focust op kunst in de openbare ruimte. Na een paar jaar ben ik verhuisd naar Brussel, waar ik een master haalde in Strip & Illustratie aan Sint-Lukas. Zo ben ik in Gent beland, waar ik nu woon en werk.”

Cecilia maakte kortverhalen voor verschillende binnen- en buitenlandse bladen maar vingeroefeningen voor het grote werk wil ze die niet noemen. “Het zijn gewoon korte, afgeronde verhalen, elk in een andere sfeer en met een andere techniek. Het enige wat ze gemeenschappelijk hebben is dat ze met de hand gemaakt zijn, nooit met behulp van een computer. Ik vertel graag ieder verhaal op een verschillende en unieke manier. Ze vormen een belangrijk deel van mijn werk. En natuurlijk is het ook leuk dat ik snel resultaat zie (lacht).”

‘P.I.G.S.’ gaat over een Italiaans meisje dat naar België emigreert. Cecilia noemt het half-autobiografisch, half-fictief. “Ik gebruikte mijn eigen leven en ervaringen als inspiratie maar ik wou niet dat het een documentaire werd. Daarom schreef ik een verhaal dat zich tussen werkelijkheid, verbeelding en droom bevindt. De titel is gebaseerd op een bestaande afkorting die een Engelse journalist gaf aan de zuid-Europese landen die het economisch moeilijk hebben: Portugal, Italië, Griekenland en Spanje. Zo ontstond de visuele metafoor voor het hoofdpersonage, een meisje met een varkenshoofd dat zelf niet beseft dat ze er zo uit ziet – enkel de mensen die haar zien weten het, inclusief de lezer. Het meisje wandelt rond in Gent, eet wafels en frieten zoals elke toerist maar probeert ook in contact te komen met de inwoners. Dan ontdekt ze dat iedereen haar ziet met een varkenskop…”

‘P.I.G.S.’ valt op door het liggende formaat en het gebrek aan traditionele stripkaders. “Ik heb een poëtisch en surreël verhaal en tekeningen gecombineerd met kunstcitaten en culturele stereotypes. In mijn compositie probeerde ik een doorlopende stroom aan beelden te maken, vergelijkbaar met het verloop van tijd en ruimte in een menselijk leven. Met het liggende formaat wou ik de lezing zo dicht mogelijk houden bij wat het menselijke oog ziet. Daarom heb ik ook geen kaders of vakjes gebruikt: ik hoop dat ik de lezer zo dieper het verhaal in kan trekken.”

19 September 2016, 06:00 Wouter