Strip Turnhout


Yncke: “Wat meer mijn draai gevonden”

Afgelopen weekend stelde Yncke op het stripfestival van Knokke-Heist ‘Drie seizoenen’ voor, het tweede deel van haar fantasystrip ‘Per’Bat’. “De reacties op het eerste deel waren leerrijk en plezant”, aldus Yncke. “Heel fijn en bemoedigend dat er mensen waren die herhaaldelijk vroegen naar deel twee. Dit album gaat verder waar deel één eindigde. Naar mijn gevoel is het qua verhaal meer een geheel dan het eerste. Ik heb naar mijn gevoel wat meer mijn draai gevonden.”

Dat we vandaag overspoeld worden door hippe fantasy zoals ‘Game of Thrones’, vindt Yncke geen belemmering voor het maken van haar strips. “Maar ik probeer dan ook niet origineel te zijn. Als je een goed idee hebt, kun je er donder op zeggen dat er duizend andere mensen dat idee ook al gehad hebben, waarvan minstens eentje er dan ook nog eens iets veel interessanter mee gedaan heeft dan wat ik er mee van plan was. Per se origineel willen zijn werkt verlammend. Ik probeer gewoon het verhaal te vertellen zoals ik vind dat het verteld moet worden.”

Yncke publiceert ‘Per’Bat’ voor op haar eigen website. “Of ik schrik heb ik dat zo minder boeken ga verkopen? Nee. Er zijn behoorlijk wat striplezers die graag op papier lezen. Zelf lees ik redelijk wat webcomics maar mijn echte favorieten heb ik toch ook op papier gekocht, voor zover ze beschikbaar zijn en de verzendkosten meevallen. Als er iemand van plan was ‘Per’Bat’ te kopen maar door het online lezen tot de conclusie komt dat het niet echt in de smaak valt, des te beter voor die persoon. Terwijl er misschien iemand anders de strip juist wel koopt door hem online te ontdekken.” Het derde deel staan dan ook al online op Yncke’s website. “Ik heb het even stilgelegd om deel twee voor druk klaar te maken, maar deze week begin ik weer aan mijn wekelijkse update op woensdag.”

24 May 2016, 06:00 Wouter

Steve Van Bael: “Ik supporterde voor Anderlecht”

Donderdag 23 juni stelt voetbalclub KV Oostende haar eigen stripverhaal voor. Scenarist LéON en tekenaar Steve Van Bael (‘Figaro’, ‘Iris’), beide betrokken bij Mediageuzen dat onder meer P-Magazine uitgeeft, maken een album waarvoor het huidige voetbalseizoen de achtergrond vormt. En dat betekende dat er research nodig was, bekent Steven. “Toen de plannen er waren om een strip te maken over KV Oostende en Marc Coucke, kende ik weinig spelers van KVO. Erger nog: ik was al jaren supporter van Anderlecht (lacht). Maar toen alles concreter werd, ben ik mij beginnen te verdiepen in de kustploeg. Verleden zondag ben ik naar de match tussen Oostende en Anderlecht gaan kijken en ik betrapte mezelf er op dat ik stiekem voor KVO aan het supporteren was. Net op tijd want KVO heeft gewonnen met 4-2 en Anderlecht heeft dus een serieuze pandoering gekregen!”

Donderdag 19 mei wordt op een nieuwe Facebookpagina een actie gelanceerd waarmee dertig supporters een bijrol in de strip kunnen winnen. De hoofdrollen worden niet alleen vertolkt door de trainer en spelers van KVO, ook voorzitter Marc Coucke speelt mee. “Toch is het niet zomaar een BV-strip, het verhaal zit echt wel goed in elkaar. We hebben gekozen voor het avontuurlijke met de nodige dosis spanning, verweven met de actuele gebeurtenissen van KVO op weg naar Play Off 1. We sleutelen dan ook nog dagelijks aan het scenario. De rode draad ligt wel vast, daar wijken we niet van af.”

De KVO-strip betekent wel dat de fans opnieuw langer zullen moeten wachten op een nieuw deel van Stevens eigen reeks ‘Figaro’. “Helaas wel ja”, zucht Steve. “Het verhaal is klaar, de helft van het album is getekend. Alleen ontbreekt het mij aan de tijd om er aan verder te werken. Ik vind dat wel jammer. Uitgeverij Saga, dat nu ‘Figaro’ (her)uitgeeft, had trouwens alle zes albums herdrukt. De bedoeling was om elk jaar ‘tussen’ al mijn andere opdrachten ‘door’ aan het album verder te tekenen… Maar ik doe ook nog heel veel illustratiewerk en ministrips voor bedrijven en particulieren. Toch is ‘Figaro’ zeker en vast géén afgesloten hoofdstuk. Ik hoop er snel aan verder te kunnen werken. De interesse is groot, zo groot zelfs dat ik de vraag al had gekregen om Figaro te laten verfilmen in een tv-serie. Daar kan ik verder nog niets over prijs geven.”

Ondertussen tekent Steven ook nog de gags van de wulpse Iris, die elke maand in P-Magazine verschijnen. “Ook dat doe ik altijd tussen mijn andere opdrachten door. Een Iris-plaat maak ik op twee dagen, getekend, geïnkt, ingekleurd en opgemaakt. De populariteit van Iris gaat de hoogte in, dat merken we aan haar Facebookpagina ien aan de vele vragen wanneer er een album van verschijnt. Dat komt er in het najaar, ik zal het signeren op de boekenbeurs. En ja, ook het album van Coucke (lacht).”

9 May 2016, 06:00 Wouter

“Fictie zegt vaak meer over de auteur dan autobiografisch werk”

Morgen zaterdag lanceert Michiel van de Pol zijn nieuwe boek ‘Spotters’ op het KLAXON stripfestival. Waar zijn vroegere werk, zoals het met de Willy Vandersteenprijs bekroonde ‘Terug naar Johan’, vaak autobiografisch was, vertelt hij ditmaal het liefdesverhaal van de stille Frank en de flamboyante Julia. “Maar veel fictie zegt vaak meer over de schrijver of tekenaar, doordat eventuele zelfcensuur helemaal wegvalt”, vertelt Michiel. “Als ik het nu teruglees, zie ik zeker autobiografische elementen, zoals hoe de hoofdpersoon omgaat met zijn naderend vaderschap. In het boek is het wel veel extremer dan als ik het autobiografisch had gemaakt. Het mannelijke hoofdpersonage is gebaseerd op een vriend van me. Karakters in mijn boeken zijn vaak een samenraapsel van eigenschappen van mensen die ik echt ken.”

Het was al weer vier jaar geleden dat er nog eens een strip van de hand van van de Pol verscheen. Nochtans waren het idee en de eerste schetsen voor ‘Spotters’ er al snel na zijn vorige boek, ‘Scherpschutters’. “Maar ik verdien mijn brood als tekenaar, maak geen gebruik van subsidies en heb geen bijbaan. Gelukkig heb ik steeds meer opdrachtwerk de laatste jaren, mede dankzij Comic House, mijn agent. Consequentie is dan wel dat het maken van een boek wat meer tijd in beslag neemt. Mocht je denken dat het wel weer eens heel lang zou kunnen duren voor een volgend boek, dat zou best mee kunnen vallen: de werktitel voor de volgende is ‘De Gevoelige Mannenclub’ en het scenario is al af!”

In zijn eigen boeken mag Michiel dan al volledig zijn zin doen, voor zijn commerciële opdrachten moet hij rekening houden met de wensen van zijn opdrachtgevers. “Ik heb gemerkt dat ik het werken voor klanten erg prettig vind en niet alleen vanwege de financiële kant”, aldus Michiel. “Uitvinden wat iemand nou precies wil, soms het initiatief moeten nemen, een andere keer meer uitvoerend en je dus wat meer dienend opstellen, dat hele spel tussen opdrachtgever en tekenaar heeft een heel eigen en vaak aangename dynamiek. En als alles goed gaat heb je aan het eind van de dag echt iets voor iemand betekend, dat is ook heel prettig.”

‘Spotters’ wordt officieel gepresenteerd op zaterdag 30 april om 16u in stripspeciaalzaak Het Beeldverhaal in Amsterdam. Michiel van de Pol brengt die middag ook origineel werk, waaronder fake covers van toekomstige graphic novels en dagboekstrips, mee.

22 April 2016, 06:00 Wouter

Brecht Evens: “Aan de buis van de caleidoscoop geschud”

Lorenzo Mattotti, Jirô Taniguchi, Floc’h… Brecht Evens wandelt in grote voetstappen nu ook hij een Travel Book mocht maken voor het Franse luxemerk Louis Vuitton. Na een paranoïde psychose in Tokyo kreeg Evens de vraag om een getekend reisverslag te maken over Parijs, dat hij sinds enkele jaren zijn thuisstad mag noemen. “Deze opdracht hielp in elk geval om wat meer te zien van Parijs dan het noordoosten waarin ik doorgaans rondhang”, vertelt hij. “Ik heb totaal mijn eigen zin gedaan.”

Dat Parijs al miljoenen keren in beeld is gebracht door fotografen, tekenaars en schilders, zag Evens niet als een nadeel. “Integendeel, de stad hoeft niet geïntroduceerd te worden. Met twee likken verf herken je de Eiffeltoren, met één rosette de Notre Dame. Een menselijk gezicht kan je op duizenden manieren tekenen en het blijft herkenbaar als een gezicht, een dorsmachine tekenen is zwoegen.”

Ondertussen werkt Evens gestaag verder aan zijn volgende strip, ‘City of Belgium’, waarvan hij regelmatig afbeeldingen op Facebook plaatst. Daarmee grijpt hij terug naar zijn doorbraakalbum ‘Ergens waar je niet wil zijn’. “Het is niet zozeer een vervolg maar ik begon wel een verhaal te schrijven over drie personages, twee mannen en een vrouw, die een nacht lang door de stad razen. Dat is bijna exact de set-up van ‘Ergens waar je niet wil zijn’ maar in plaats van die gelijkenis te verstoppen probeer ik er de nadruk op te leggen. We zien figuranten opnieuw opduiken, we belanden weer in Disco Harem… Een gedeeld universum. Je kan het zien als een update, een ‘revisited’. Dezelfde wereld, maar er is aan de buis van de caleidoscoop geschud.”

19 May 2016, 06:00 Wouter

Dust Bowl era komt tot leven in ‘Black Clouds Rolling In’

Wie in april stripfestival KLAXON bezocht, kon exclusief kennismaken met ‘Black Clouds Rolling In – One Sketch A Day’, het debuut van Liesbeth De Stercke. Dankzij Bries ligt het schetsboekje volgende week ook in de stripspeciaalzaak. “‘One Sketch A Day’ begon toen ik moest werken als verkoopster in een kinderboekenwinkel om te overleven”, vertelt Liesbeth. “Ik kwam amper rond en leefde nog bij mijn ouders. In de winkel verkocht ik schetsboeken van Chronicle Books. Om te vluchten uit mijn banale bestaan ging ik de uitdaging aan om een jaar lang elke dag één tekening te maken. Het was een soort tijdsreis om te ontsnappen.”

Liesbeth vluchtte meerbepaald naar de Dust Bowl, toen de boeren op de uitgestrekte Amerikaanse prairies geteisterd werden door zandstormen en de financiële crisis. Inspiratie voor haar schetsen deed ze niet alleen op Google Images maar ook in de Verenigde Staten zelf op. “Ik hamsterde beelden van Amerika in de periode tussen de crash van Wall Street in 1928 en het begin van de Tweede Wereldoorlog. De Amerikanen hebben die crisisjaren goed gedocumenteerd, ze stuurden kunstenaars uit naar de armste gebieden in de Great Plains regionen om er foto’s te nemen en verslagen te maken. Later heb ik de reis zelf gemaakt en er naar waarneming getekend. Ik had heimwee naar een streek waar ik nog nooit geweest was maar altijd beelden van meedroeg doorheen mijn monotone dagen.”

Uiteindelijk slaagde Liesbeth met verve in haar zelfopgelegde uitdaging, ondanks een naar eigen zeggen tijdrovende tekentechniek. “Ik zet de tekening aan met enkele puntjes om de schaal van het beeld grof te schetsen. Het voordeel van het opbreken van lijnwerk is dat je fouten kan corrigeren. Daarna volgt een laag streepjes of puntjes om de eerste tonen neer te pennen en dan pas komen de zwaarste tonen. Tijdens het tekenen lijk ik wel een menselijke inktjetprinter (lacht).”

“Vaak zette ik lichtjes een tekening klaar in de ochtend om dan tijdens mijn lunchpauze naar herinnering ze helemaal af te werken. Als ik geld had om weg te gaan, nam ik ze mee op café. Het originele schetsboek hangt met haken en ogen en tape aaneen. De uitdaging was vaak op tijd aan een scanner en computer te geraken om de tekening dagelijks op mijn blog en Facebook te plaatsen. Tekenen kan je overal.”

Een verhaallijn zit er niet in ‘Black Clouds Rolling In’, het is eerder een opeenvolging van momentopnames. “Er zijn wel bepaalde slingers van beelden die terugkeren, zoals de zeppelins, stofwolken en voorbijstormende tornado’s. Freakshows paraderen met hun waren en de Okies vluchten naar California. Iedere lezer ziet een ander verhaal voor zich wanneer hij of zij door mijn boek bladert. Het boek is een startschot voor vele kortverhalen of, als ik genoeg spaar om tijd vrij te maken, de graphic novel waar ik al zes jaar naartoe werk.”

4 May 2016, 06:00 Wouter