Strip Turnhout


De strijd om het vuur 1: In de nacht der tijden (Emmanuel Roudier )


In 1911 publiceerde de Belgische schrijver J.-H. Rosy Aïné, pseudoniem van Joseph Henri Boex, zijn roman ‘La guerre du feu’, die in 1981 succesvol verfilmd werd door Jean-Jacques Annaud. De Fransman Emmanuel Roudier, een archeologie-enthousiasteling die zich specialiseerde in de prehistorie, maakte er nu een geslaagde stripadaptatie van, die een trilogie moet worden.

Roudier slaagt er in om de prehistorische wereld, waarin de voorouders van de mens letterlijk moesten vechten voor hun vege lijf, krachtig weer te geven. Vooral de breed uitgesmeerde confrontaties tussen de dieren onderling, zoals die tussen de oerossen en de mammoeten of tussen de bergleeuw en de tijger, zijn behoorlijk indrukwekkend.

Roudier knoopt qua thematiek aan bij klassieke reeksen zoals ‘Toenga’ van Aidans en ‘Rahan’ van Chéret maar brengt ‘zijn’ verhaal in beeld met modernere verteltechnieken. Een veelbelovende start dus van deze minireeks. (WA)


Emmanuel Roudier

‘De strijd om het vuur 1: In de nacht der tijden’, Daedalus, 48 blz., €8,95.


21 January 2016, 15:23 admin

Marcinelle 1956 (Sergio Salma)

In 1956 kwamen bij een dramatische mijnramp in Marcinelle 262 mensen om het leven. In Italië en bij de Italiaanse gemeenschap in België is het drama nog niet vergeten. Ook stripmakers doen hun duit in het zakje.

In de film ‘Marina’ zien we de familie van de nog jonge mijnwerkerszoon Rocco Granata verschrikt luisteren naar de radio als de eerste berichten binnenkomen over een vreselijke mijnramp. Sinds 8 augustus 1956 is Marcinelle onder Italianen misschien wel de meest bekende plek in België, want 136 van de 262 mijnwerkers die toen omkwamen waren Italianen. Elk jaar komen Italiaanse delegaties de herdenking van de ramp bijwonen. De ramp, veroorzaakt door een gebrek aan aandacht voor veilige werkomstandigheden, is in het Italiaanse collectieve geheugen gegrift en komt regelmatig ter sprake in debatten over migratie en rechten van arme migranten.

Ook in strips duikt het thema regelmatig op. In de herfst van 2013 liep in Milaan een tentoonstelling van vijf vrouwelijke striptekenaars over Marcinelle en de situatie van de naoorlogse Italiaanse mijnwerkersfamilie in België. Persoonlijke tekeningen, persoonlijke anekdotes – het resultaat van gesprekken met kinderen en kleinkinderen van mijnwerkers, die net als Rocco Granata blijvende herinneringen hebben aan armoede en uitsluiting. In Marcinelle zelf liep in 2014 een tentoonstelling over het kinderboek ‘Mon papa pirate’ van de Italiaanse schrijver Davide Cali. De titel verraadt het niet, maar ook dat boek gaat over het leven van de mijnwerkers in Marcinelle, op dezelfde manier als de film ‘La vitta è bella’ over de concentratiekampen gaat: een vader verbloemt voor zijn kind de werkelijkheid van zijn mijnwerkersbestaan door te vertellen dat hij piraat is. Misschien is deze tentoonstelling van de originele illustraties van Maurizio Quarello een reden voor boekenliefhebbers om eens het museum van Marcinelle (‘Le Bois du Cazier’) te gaan bezoeken.

En anders lees je de strips ‘Marcinelle’ van Igor Mavric en Davide Pacutti of ‘Marcinelle 1956’ van Sergio Salma. Waar Sergio Salma in ‘Marcinelle 1956’ het verhaal vanuit het perspectief van de mijnwerkers zelf bracht, vertelt de strip van Mavric en Pacutti het verhaal van de zoon van een mijnwerker, die samen met zijn dochter de plek gaat opzoeken waar de vader, ver van huis, zijn gezondheid en leven op het spel zette in de hoop op een beter leven voor zijn kinderen. Het perspectief van de zoon geeft een aparte kijk op het drama van Marcinelle. Als de man het museum van Marcinelle bezoekt en in veiligere omstandigheden dan zijn vader in de mijn afdaalt, wordt hij door de gids op zijn plaats gezet. Volgens de gids is de zoon maar een halfbakken eitje dat zich wentelt in zelfmedelijden. Maar zo waren de mijnwerkers zelf niet, zegt de gids, dat waren harde werkers met plannen voor een betere toekomst. Neem daar een voorbeeld aan, is de boodschap. Zo overstijgt het verhaal op een onverwachte manier de sentimentele herinnering aan een vreselijk drama en wordt het ook een verhaal voor mensen van nu. (JG)

Sergio Salma, Marcinelle 1956, Casterman, 2012. (Franstalig)

21 January 2016, 15:05 admin

Mon papa pirate (Davide Cali)

In 1956 kwamen bij een dramatische mijnramp in Marcinelle 262 mensen om het leven. In Italië en bij de Italiaanse gemeenschap in België is het drama nog niet vergeten. Ook stripmakers doen hun duit in het zakje.

In de film ‘Marina’ zien we de familie van de nog jonge mijnwerkerszoon Rocco Granata verschrikt luisteren naar de radio als de eerste berichten binnenkomen over een vreselijke mijnramp. Sinds 8 augustus 1956 is Marcinelle onder Italianen misschien wel de meest bekende plek in België, want 136 van de 262 mijnwerkers die toen omkwamen waren Italianen. Elk jaar komen Italiaanse delegaties de herdenking van de ramp bijwonen. De ramp, veroorzaakt door een gebrek aan aandacht voor veilige werkomstandigheden, is in het Italiaanse collectieve geheugen gegrift en komt regelmatig ter sprake in debatten over migratie en rechten van arme migranten.

Ook in strips duikt het thema regelmatig op. In de herfst van 2013 liep in Milaan een tentoonstelling van vijf vrouwelijke striptekenaars over Marcinelle en de situatie van de naoorlogse Italiaanse mijnwerkersfamilie in België. Persoonlijke tekeningen, persoonlijke anekdotes – het resultaat van gesprekken met kinderen en kleinkinderen van mijnwerkers, die net als Rocco Granata blijvende herinneringen hebben aan armoede en uitsluiting.

In Marcinelle zelf liep in 2014 een tentoonstelling over het kinderboek ‘Mon papa pirate’ van de Italiaanse schrijver Davide Cali. De titel verraadt het niet, maar ook dat boek gaat over het leven van de mijnwerkers in Marcinelle, op dezelfde manier als de film ‘La vitta è bella’ over de concentratiekampen gaat: een vader verbloemt voor zijn kind de werkelijkheid van zijn mijnwerkersbestaan door te vertellen dat hij piraat is. Misschien is deze tentoonstelling van de originele illustraties van Maurizio Quarello een reden voor boekenliefhebbers om eens het museum van Marcinelle (‘Le Bois du Cazier’) te gaan bezoeken.

En anders lees je de strips ‘Marcinelle’ van Igor Mavric en Davide Pacutti of ‘Marcinelle 1956’ van Sergio Salma. Waar Sergio Salma in ‘Marcinelle 1956’ het verhaal vanuit het perspectief van de mijnwerkers zelf bracht, vertelt de strip van Mavric en Pacutti het verhaal van de zoon van een mijnwerker, die samen met zijn dochter de plek gaat opzoeken waar de vader, ver van huis, zijn gezondheid en leven op het spel zette in de hoop op een beter leven voor zijn kinderen. Het perspectief van de zoon geeft een aparte kijk op het drama van Marcinelle. Als de man het museum van Marcinelle bezoekt en in veiligere omstandigheden dan zijn vader in de mijn afdaalt, wordt hij door de gids op zijn plaats gezet. Volgens de gids is de zoon maar een halfbakken eitje dat zich wentelt in zelfmedelijden. Maar zo waren de mijnwerkers zelf niet, zegt de gids, dat waren harde werkers met plannen voor een betere toekomst. Neem daar een voorbeeld aan, is de boodschap. Zo overstijgt het verhaal op een onverwachte manier de sentimentele herinnering aan een vreselijk drama en wordt het ook een verhaal voor mensen van nu. (JG)

Davide Cali,’ Mon papa pirate’, Sarbacane, 2013 (Franstalig)

Davide Cali,’Mio padre il grande pirato’, Orecchio Acerbo, 2013. (Italiaans)


21 January 2016, 14:52 admin

De adelaars van Rome IV (Enrico Marini)


Ha, het oude Rome! Sandalen, gladiatoren, bedelaars, keizers, wagenrennen, legionairs… De stad van de zeven heuvels ten tijde van Caesar, Augustus en Nero levert nog steeds bakken inspiratie. Ook voor strips. Jacques Martins ‘Alex’ werd ondertussen enigszins geüpdatet met het knappe ‘Murena’ en het magnifieke ‘De Adelaars van Rome’, een verhaal over een Germaanse prins en een Romeinse vriend die in een oorlog lijnrecht tegenover elkaar komen te staan.

Waar de actie in de eerste twee albums nog voornamelijk gesitueerd was in het decadente en tegelijk troosteloze Rome van rond het jaar nul, verplaatste het verhaal zich in het vorige album naar de donkere Germaanse wouden. Tekenaar Enrico Marini sleurt de lezer bijna letterlijk door de modder en tekent nog steeds de knapste vrouwen en bloederigste gevechten.

Begin dit jaar lazen we dat Marini besloten had om van zijn reeks een zesluik te maken, waardoor hij zichzelf meer tijd en ruimte wil geven om het verhaal van de Germaanse opstand en de broederstrijd uit te diepen. Eigenlijk slecht nieuws, want het bevestigde nogmaals dat er wel degelijk een einde komt aan een van de mooist getekende realistische strips van het moment. (WA)

Enrico Marini

‘De Adelaars van Rome IV’, Dargaud, 60 blz., €9,50.


21 January 2016, 15:12 admin

Marcinelle. Storie di minatori (Igor Mavric en Davide Pascutti)

In 1956 kwamen bij een dramatische mijnramp in Marcinelle 262 mensen om het leven. In Italië en bij de Italiaanse gemeenschap in België is het drama nog niet vergeten. Ook stripmakers doen hun duit in het zakje.

In de film ‘Marina’ zien we de familie van de nog jonge mijnwerkerszoon Rocco Granata verschrikt luisteren naar de radio als de eerste berichten binnenkomen over een vreselijke mijnramp. Sinds 8 augustus 1956 is Marcinelle onder Italianen misschien wel de meest bekende plek in België, want 136 van de 262 mijnwerkers die toen omkwamen waren Italianen. Elk jaar komen Italiaanse delegaties de herdenking van de ramp bijwonen. De ramp, veroorzaakt door een gebrek aan aandacht voor veilige werkomstandigheden, is in het Italiaanse collectieve geheugen gegrift en komt regelmatig ter sprake in debatten over migratie en rechten van arme migranten.

Ook in strips duikt het thema regelmatig op. In de herfst van 2013 liep in Milaan een tentoonstelling van vijf vrouwelijke striptekenaars over Marcinelle en de situatie van de naoorlogse Italiaanse mijnwerkersfamilie in België. Persoonlijke tekeningen, persoonlijke anekdotes – het resultaat van gesprekken met kinderen en kleinkinderen van mijnwerkers, die net als Rocco Granata blijvende herinneringen hebben aan armoede en uitsluiting. In Marcinelle zelf liep in 2014 een tentoonstelling over het kinderboek ‘Mon papa pirate’ van de Italiaanse schrijver Davide Cali. De titel verraadt het niet, maar ook dat boek gaat over het leven van de mijnwerkers in Marcinelle, op dezelfde manier als de film ‘La vitta è bella’ over de concentratiekampen gaat: een vader verbloemt voor zijn kind de werkelijkheid van zijn mijnwerkersbestaan door te vertellen dat hij piraat is. Misschien is deze tentoonstelling van de originele illustraties van Maurizio Quarello een reden voor boekenliefhebbers om eens het museum van Marcinelle (‘Le Bois du Cazier’) te gaan bezoeken.

En anders lees je de strips ‘Marcinelle’ van Igor Mavric en Davide Pacutti of ‘Marcinelle 1956’ van Sergio Salma. Waar Sergio Salma in ‘Marcinelle 1956’ het verhaal vanuit het perspectief van de mijnwerkers zelf bracht, vertelt de strip van Mavric en Pacutti het verhaal van de zoon van een mijnwerker, die samen met zijn dochter de plek gaat opzoeken waar de vader, ver van huis, zijn gezondheid en leven op het spel zette in de hoop op een beter leven voor zijn kinderen. Het perspectief van de zoon geeft een aparte kijk op het drama van Marcinelle. Als de man het museum van Marcinelle bezoekt en in veiligere omstandigheden dan zijn vader in de mijn afdaalt, wordt hij door de gids op zijn plaats gezet. Volgens de gids is de zoon maar een halfbakken eitje dat zich wentelt in zelfmedelijden. Maar zo waren de mijnwerkers zelf niet, zegt de gids, dat waren harde werkers met plannen voor een betere toekomst. Neem daar een voorbeeld aan, is de boodschap. Zo overstijgt het verhaal op een onverwachte manier de sentimentele herinnering aan een vreselijk drama en wordt het ook een verhaal voor mensen van nu. (JG)

Igor Mavric en Davide Pascutti,’ Marcinelle. Storie di minatori’, BeccoGiallo, 2006. (Italiaans)


21 January 2016, 15:01 admin

Parijse primeur: standbeeld van René Goscinny

22 January 2020, 12:58 Roel

Pirana overleden

20 January 2020, 20:51 Roel

Tip: Festival van het geschreven woord

16 January 2020, 11:24 Roel

Expo Simon Spruyt: De tempel ontheiligd

15 January 2020, 19:58 Roel

Save the date: Fandag van De Fameuze Fanclub

11 January 2020, 20:11 Roel

Rock Paper Pencil Games & Comics Festival

15 December 2019, 15:52 Roel

Freaks in Schaarbeek

6 December 2019, 11:13 Roel
Sluit

Stripgids Nummer 6!

Met artikels over 20 jaar uitgeverij Bries, de (schrikwekkende) ontlezing bij pubers, de kijk van Zidrou op de jongste lichting aan St-Lukas Brussel afgestudeerde stripmakers, het beeld van ouderen in de strip, een kijk op 60 jaar avonturen van de Rode Ridder, de comeback van de ‘X-Men’, strips op Instagram, de jarige ‘Billie & Bollie’, een stevig dossier over de Italiaanse strip, een interview met Ulli Lust én een daverend katern van en met Serge Baeken. Er is ook nieuw werk van Steven Dupré, Céline Hudréaux, Gwen Stok, Sam Peeters en het debuut van Dieter De Schutter. En nog véél meer.

180 pagina’s leesplezier, vanaf eind oktober overal te verkrijgen.

Wil je het helemaal makkelijk maken? Neem dan een abonnement. Dan valt jouw exemplaar netjes in de bus en mis je geen enkel nummer.

Met een abonnement krijg je bovendien fijne verrassingen. Je leest het goed, verrassingen – meervoud.


Ontdek hier ons onweerstaanbare aanbod Naar de startpagina